Nieuw! Bestel nu het album Le Cri de la Nuit. Lees meer

Dubbele agenda – Muriels artiestenleven #7

Blog   Muriel

Hij is een bekend figuur in zijn scene en ik ontmoet hem op een festival waar ik speel. Of ik met hem wil werken, wat small talk, of ik man en kinderen heb. Een aantal maanden later nodigt hij me uit bij hem thuis: “We’ll talk”.

Ik voel nattigheid maar besluit het toch een kans te geven. Na wat gepraat en video’s van zijn werk zoekt hij inderdaad fysieke toenadering. Voor ik het weet heb ik een hand op mijn billen, een hand door mijn haar en lippen in mijn hals. Samenwerking??!

Ik maak me los. “I’m not looking for a man or casual sex”.
“No, no, I respect that”. Probeert me te kussen.
Ik pak mijn jas om te gaan. Hij pakt me weer vast.
Na wat tactisch ontwijk gedrag sta ik eindelijk buiten.

Hij zou niks geforceerd hebben en ik ben geen seconde bang geweest. Hij was wel een drammer en ik ben pissig. Avances zijn prima, maar niet onder professionele voorwendselen en ik haat het om me onder druk gezet te voelen.

#metoo – ultralight

Na een paar dagen belt hij, ontdaan en opgelaten.
“I’m very sorry if I crossed a line, I wasn’t myself”
“Yes, you crossed a line, it wasn’t okay!”
“I’m really sorry!”.
Hoelang blijf ik boos op iemand die uit zichzelf oprechte verontschuldigingen aanbiedt?
“Don’t jump on me anymore!”
“I won’t jump on you”

Hij heeft het ook niet meer gedaan.
Was het altijd maar zo simpel ;)

Geef een reactie