Nieuw! Bestel nu het album Le Cri de la Nuit. Lees meer

Wereldvreemd – Muriels artiestenleven #12

Blog   4   Muriel

Muriel wereldvreemdOver het algemeen heb ik moeite om mee te komen in deze maatschappij. Ik ben niet praktisch, schakel langzaam over van de ene activiteit naar de andere en heb veel tijd nodig om mijn belevenissen te verwerken. Vroeger was ik allicht een begijntje geworden maar die zijn nu zowat uitgestorven.

Dus voel ik me vaak volslagen wereldvreemd. Inmiddels heb ik het voeren van een huishouden redelijk onder de knie. Ik scoor nu net een voldoende. Wel kan ik nog weleens 20 minuten mijn sleutels of auto zoeken. Ik ben ook nog steeds niet echt intiem met mijn telefoon en ik heb geen wild sociaal leven.

Gek genoeg is dat gevoel van wereldvreemdheid de laatste tijd aanzienlijk verminderd. De prioriteiten liggen totaal anders, een groot deel van de mensen zit thuis en waar het normaal was om met overvolle agenda’s te zitten en nergens de tijd voor te hebben, vallen er nu ineens leegtes.

Respijt voor slome duikelaars

Ik vind het verschrikkelijk voor de mensen die er ziek van zijn en ik weet niet waar het economisch heen gaat. Maar voor het eerst gaat de wereld om mij heen op hetzelfde tempo als ik en het is een verademing. De luchtvervuiling vermindert, water wordt schoner en mensen hebben meer tijd voor elkaar. Ik vraag me af of ik wereldvreemd ben, of dat de wereld gewoon een beetje vreemd was.

4 Reacties op “Wereldvreemd – Muriels artiestenleven #12”

  1. Henk schreef:

    Zo treffend! I relate….

  2. Joel schreef:

    Waarom geen optreden verzorgen bij bejaarden, zorgtehuizen, mensen van de voedselbank? Elke nadeel heeft zijn voordeel toch? ;)

    • Muriel schreef:

      Ha Joel,
      de meeste verzorgingstehuizen laten geen mensen naar binnen dus dan moet je het buiten doen, en daar ben ik al mee bezig geweest ;)

Laat een reactie achter op Henk