Nieuw! Bestel nu het album Le Cri de la Nuit. Lees meer

MURIEL - would you once - huilebalk

Huilebalk – Muriels artiestenleven #14

MURIEL - would you once - huilebalk

Het is half maart, de crisis is net uitgebroken en ik heb een Italiaanse vriendin op de app gehad die horror verhalen vertelde. Ik moet huilen.
“Why are you crying” zegt iemand tegen me “it’s out of our hands, we can’t do anything”
“Because it’s sad. Why wouldn’t I be crying?”
“I guess I just don’t want to see you sad”
Ik huil uit en het lucht me op.

“Huilen heeft geen zin”, “boos zijn verandert niks”, “verdriet en woede zijn negatieve emoties”. Het zijn eigenlijk drogredenen. Huilen doe je niet om iets aan je situatie te veranderen, net als boos zijn. En het uiten ervan helpt juist om dingen te verwerken. Hòe je het uit is een ander verhaal, je hoeft niet per se auto’s in de fik te steken of je liefje verrot te schelden. Tenzij het echt een lul is geweest natuurlijk ;)

It’s my party and I cry if I want to

Nu ben ikzelf wellicht een tikkie extreem. Ik ben een enorme jankebalk, als een soort spons die regelmatig uitgeknepen moet worden. Daarna kan ik er weer tegenaan.

Maar emoties zijn naar mijn idee niet verkeerd en zeker niet negatief. Ze hebben een belangrijke signaalfunctie en teveel opkroppen maakt mensen ziek. Dus, in deze tijden van eenzame opsluiting, sla een kussen aan gort of doe een dansje als je je energie kwijt moet. En doe alsjeblieft een potje janken als je er even doorheen zit. Daar is helemaal niks mis mee. Kun je daarna weer lachen! :)

Hieronder een toepasselijke ballad ;)

Wil je eens in de 2 maanden een coole update in je mailbox krijgen?
Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief!

Vind je het leuk om me supporten? Bestel dan een album, fysiek, of digitaal

Blog   2   Muriel
MURIEL meisje mjin meisje

Meisje mijn meisje – Muriels artiestenleven #13

MURIEL meisje mjin meisjeEen aantal jaren woon ik antikraak in een bible belt dorp. De bijbel ligt niet naast mijn bed en ik investeer weinig in sociale contacten. Mijn grote vriend is een wat oudere puberjongen. Hij bezoekt me regelmatig als ik in de tuin bezig ben en stelt me impertinente vragen. Zijn hersenen zijn anders geschakeld dan die van de meeste mensen, ik neem het hem niet kwalijk. Op een dag vraagt hij me of ik een meisje ben of een vrouw. Zijn moeder heeft hem uitgelegd dat een meisje een meisje is totdat ze trouwt, dan wordt ze een vrouw. Ik heb een liefje maar ben niet getrouwd, wat zal ik hem antwoorden?

Een bekende van me heeft een dochter van 5. Ze zou zo uit een reclame kunnen stappen van ondeugende, schattige kindjes. Ze vraagt aan haar moeder of ze binnenkort naar het meisje met de poes en de piano mag. Dat meisje ben ik.

Die piano met dat meisje

Ik treed op bij een conferentie. “Wie is dat meisje dat zo mooi piano speelde”, vraagt iemand aan mijn opdrachtgever.

Soms wordt me gevraagd waar die piano met dat meisje naartoe gaat, als ik aan het sjouwen ben. Sommige mensen vinden dat heel grappig.

De jongens van de garage beneden noemen me buurmeisje.

Ik ben nog steeds niet getrouwd. Als ik weer die jongen uit dat dorp tegen kom, dan zal ik hem vertellen dat zijn moeder gelijk had: ik blijf de rest van mijn leven een meisje.

Wil je me supporten? Bestel dan een album, fysiek, of digitaal :)

Blog   3   Muriel
Muriel - wereldvreemd

Wereldvreemd – Muriels artiestenleven #12

Muriel wereldvreemdOver het algemeen heb ik moeite om mee te komen in deze maatschappij. Ik ben niet praktisch, schakel langzaam over van de ene activiteit naar de andere en heb veel tijd nodig om mijn belevenissen te verwerken. Vroeger was ik allicht een begijntje geworden maar die zijn nu zowat uitgestorven.

Dus voel ik me vaak volslagen wereldvreemd. Inmiddels heb ik het voeren van een huishouden redelijk onder de knie. Ik scoor nu net een voldoende. Wel kan ik nog weleens 20 minuten mijn sleutels of auto zoeken. Ik ben ook nog steeds niet echt intiem met mijn telefoon en ik heb geen wild sociaal leven.

Gek genoeg is dat gevoel van wereldvreemdheid de laatste tijd aanzienlijk verminderd. De prioriteiten liggen totaal anders, een groot deel van de mensen zit thuis en waar het normaal was om met overvolle agenda’s te zitten en nergens de tijd voor te hebben, vallen er nu ineens leegtes.

Respijt voor slome duikelaars

Ik vind het verschrikkelijk voor de mensen die er ziek van zijn en ik weet niet waar het economisch heen gaat. Maar voor het eerst gaat de wereld om mij heen op hetzelfde tempo als ik en het is een verademing. De luchtvervuiling vermindert, water wordt schoner en mensen hebben meer tijd voor elkaar. Ik vraag me af of ik wereldvreemd ben, of dat de wereld gewoon een beetje vreemd was.

Blog   4   Muriel

Rijnmond op het dakpark – Muriels artiestenleven #11

Muriel RijnmondHet is woensdag en ik bezoek gewoontegetrouw mijn geliefde dakpark. Twee grote, afgetrainde gasten met kinderwagen spreken me aan. Radio Rijnmond doet een item over sporten in het dakpark, of ik mee wil doen. Ik heb net de dag ervoor een persbericht naar Rijnmond gestuurd over een event dat een week later gaat plaatsvinden. Natuurlijk doe ik mee.

Zo gezegd zo gedaan. Ik maak mijn training af, sprint nog even naar huis voor wat fruit zodat ik normaal kan blijven communiceren en geen suikerdip krijg. Even later sta ik te kletsen met Erik Lemmers die een onwijs aardige gast blijkt en oprechte interesse toont. Hoe hij het doet weet ik niet want hij voert een volkomen coherent gesprek terwijl in zijn oortje de studio meetettert. Knap!

Hij vraagt me wie ik ben, waar ik me mee bezig houdt en ik laat op de bankjes en tafels mijn gebruikelijke oefeningen zien. Niks spannends maar achteraf vraag ik me af of het wel helemaal marketing verantwoord is om zo niet-divalike in een microfoon te hijgen.


Free publicity

Hij vindt het prachtig en geeft me zowaar de kans om betreffende event te pluggen. Ik sta een beetje te kijken. Zo zweet ik peentjes op een persbericht, zo komt er free publicity uit de lucht vallen.

Twee dagen later wordt betreffende event helaas verzet naar mei wegens virale omstandigheden. Ik hoop dat ze hem bij Rijnmond even warm houden ;)



Hieronder ons gesprek:

Blog   Muriel
Muriel managementconferentie

Gevoelige liedjes voor zakelijk topmanagement – Muriels artiestenleven #10

Muriel, gevoelige liedjes voor zakelijk topmanagement

wegens privacy overwegingen helaas zonder publiek ;)

Er is me gevraagd om eigen liedjes te spelen op een conferentie van topmanagers. Eerlijk gezegd ben ik sceptisch. Ze wil geen luchtig muzikaal intermezzo op de achtergrond. Het thema is intimiteit en kwetsbaarheid en de liedjes moeten eraan relateren. Ze wil mensen bij hun strot grijpen. “Muriel kan dat wel”, denkt de trainer. Overschat ze me niet? Zijn 350 zakelijke managers en gevoeligheid niet een totale contradictio in terminis?

De nabijheid is heftig, mensen zitten vlak achter me. Ik zie bruine mannenschoenen onder mijn pianokrukje, ik ruik parfum en vraag me af of zij mijn zweet ruiken. Een leidinggevende houdt een emotionele speech. De organisatie is in opspraak. Een van de aanwezigen barst in tranen uit. Ik krijg een brok in mijn keel en vraag me af hoe ik mijn eerste liedje ga spelen.


Muriel managementconferentie

Beladen middag

Wanneer ik inzet is het doodstil en het blijft stil. Na een paar sprekers speel ik opnieuw, er wordt geconcentreerd geluisterd. Mensen zitten niet op hun telefoon, sommigen leunen achterover en doen hun ogen dicht. De lading is voelbaar. Tijdens het laatste liedje, ter afsluiting van de middag word ik bevangen door de intensiteit en de aandacht van de mensen en schiet ik bijna vol.

Mijn scepsis was ongegrond. Er is veel bullshit in trainingsland en het is echt moeilijk om mensen in zo’n setting dingen gericht te laten voelen. Maar wellicht was niet de vraag òf dit kon, maar wìe. Deze keer mag ik wel namen noemen: Kirstin Op Het Veld en Martine Geertsma

Blog   Muriel